iPads in onze klas, september

Deze eerste maand van het nieuwe schooljaar is alweer om. We zijn er bij ons op school op ICT-vlak flink ingevlogen. De computerklas is verdwenen, de vaste pc's zijn verdeeld onder de klassen en iPads hebben hun intrede gedaan in de 3de graad.
De kinderen vinden het werken met de iPads heel erg fijn. Sommigen hebben thuis al een tablet, maar voor de meesten is het toch een aangename eerste kennismaking. Iedereen krijgt de kans om eens te proberen. Na een kleine knoppencursus en het oefenen met wat tafel- en taalspelletjes is het tijd voor het echte werk.

Bij De Taalbende leren de kinderen wat standaardtaal is. Ze controleren welke computerwoorden behoren tot die standaardtaal. Hiervoor gebruiken ze op de iPad de snelkoppelingen van Van Dale en het groene boekje. We blijven ook werken met papieren woordenboeken om het alfabetisch opzoeken te trainen. Maar voor kinderen die het moeilijk hebben met taal en spelling is de iPad ideaal.

Tijdens W.O. leren de kinderen zelfstandig over de buurlanden van België. Ze vullen de steekkaarten in door informatie op te zoeken op Wikipedia of Wikipanion. Wie klaar is, kan met Layar enkele QR-codes scannen. Achter deze codes zitten filmpjes, maar je kan er eigenlijk alle kanten mee uit. Wil je meer over QR weten? Surf dan naar http://qrindeklas.blogspot.be/.


Als extra uitdaging gaan de leerlingen dit schooljaar ook programmeren. Daisy the Dinosaur is een mooie app om mee te beginnen. Door aan Daisy commando's te geven, kan je haar laten bewegen. Het is mooi om te zien hoe de kinderen de Engelstalige app proberen te doorgronden, gaan vertalen via Google, en zo steeds hogere levels bereiken.

Dit schooljaar willen we met de collega's vooral uitzoeken hoe we de iPads het best kunnen inzetten in de klas, zowel praktisch als didactisch. De visie die we nu hebben op ICT-implementatie in onze school, kunnen we zo al doende verder uitwerken en verfijnen. Het wordt vast een boeiend schooljaar.

Draaien maar

Ken je die acrobate in het circus, die 101 bordjes tegelijk op stokjes laat ronddraaien?

Dat ben ik.

De bordjes zijn echt té leuk om weg te leggen, maar het kost toch wel moeite en vooral tijd om ervoor te zorgen dat er geen enkel bordje valt.

Elke leerkracht zal dat gevoel wel kennen op duizend plaatsen tegelijk te moeten zijn, duizend ogen te moeten hebben en aan duizend dingen te moeten denken. Leerkrachten zijn daardoor geweldige multitaskers volgens mij. Ook ik heb het dus druk. Mijn tijd gaat op aan het implementeren van iPads op school, het maken van flipfilmpjes, nog wat schrijfwerk hier en daar en natuurlijk mag ik ook mijn 22 kinderen in de klas niet vergeten. Bovendien liggen er nog een paar leuke en spannende projecten klaar.

Om maar even te zeggen dat het me deze maand niet gelukt is om veel berichten te plaatsen hier. Ik hoop op beterschap in mijn circus.

Levende memory

Af en toe eens gek doen, de benen strekken, ontspannen... Ook grote kinderen hebben dat nodig. Daarom spelen we regelmatig tussen het leren en werken door een spelletje.



Iedereen kent memory wel, waarbij je de juiste paren moet ontdekken. Levende memory werkt net hetzelfde, alleen vormen we zelf de paartjes.
Eén leerling gaat even buiten de klas. Ondertussen vormen de overgebleven kinderen duo's. Ze spreken samen één beweging af, bijvoorbeeld een high five. Daarna gaan ze allemaal achter hun eigen bankje staan. De leerling komt weer binnen, gaat vooraan staan, en duidt twee kinderen aan. Zij maken, op hun eigen plaats, hun deeltje van het afgesproken gebaar. Horen de 2 stukjes bij elkaar? Goed zo! Die kinderen mogen gaan zitten. Zo gaat het verder tot er niemand meer recht staat.
Wie kan het met zo weinig mogelijk pogingen?

Win for 1 day

Dit schooljaar sta ik opnieuw in het 6de leerjaar. Daar is een beloningssysteem niet echt meer nodig. Maar toen op Klascement het artikel verscheen over de bravobons die ik maakte voor het 3de leerjaar, was er wel interesse van leerkrachten om ze, al dan niet herwerkt, te gaan gebruiken in de derde graad.
Daarom probeerde ik een aangepaste versie te bedenken voor grotere leerlingen en liet me inspireren door krasbiljetten. En zo ontstond 'Win for 1 day'.

De krasbons zijn gebaseerd op de bravobons. Eigenlijk is het gewoon een aanmoediging, een schouderklopje, een duimpje. Maar op sommige krasbiljetten staat nog een extra prijs, als je tenminste geluk hebt. Dan mag je als extraatje bijvoorbeeld een hele dag schrijven met een gekleurde pen, op je sokken rondlopen in de klas, aan het bureau van de juf zitten of muziek kiezen tijdens de tekenles.

'Win for 1 day' is niet moeilijk om te maken.
- Maak mooie bons of print de mijne hieronder af.
- Knip zelfklevende doorzichtige folie in kleine rechthoekjes en kleef ze over het duimpje of de extra prijs.
- Meng 2 delen acrylverf met 1 deel afwasmiddel en meng.
- Breng een laagje verf aan over de plasticfolie, en eventueel nog een extra laag om te dekken.
- Laat drogen, en daarna kan je gaan krassen!
- Je kan de prijs ook bedekken met een stukje washi tape of een mooie sticker, dat gaat iets sneller dan verven.

De krasbons zullen in mijn klas zeker niet dagelijks uitgereikt worden. Daarvoor is het maken van de bons iéts te arbeidsintensief. En het moet ook een beetje bijzonder blijven natuurlijk. Misschien zal ik werken met speciale 'Winweken', waarin we een aandachtspunt centraal stellen. Of ik spreek met elk kind aparte werkpunten af. Ik weet het nog niet precies.
Wel staat vast dat wie jarig is dit schooljaar als cadeautje een krasbon van 'Win for 1 day' krijgt, naast een liedje, facebookfelicitaties en een kleine traktatie.
En dan maar hopen op een beetje geluk...

What teachers make

via @thebandb

Blogverlof

Het Rapport van de juf

Na het fantaseren over de ideale juf, vroeg ik aan de kinderen of ze mijn eindrapport wilden maken. Ik dat van hen, en zij dat van mij, dat leek me een eerlijke deal. In eerste instantie geloofden ze bijna niet dat ze hun eigen juf mochten beoordelen, en de volgende vraag was of ze eerlijk konden zijn.... Natùùrlijk!
Waarin was ik goed het afgelopen schooljaar, en wat kan volgend jaar beter?


De resultaten waren leuk om te lezen. En heus niet alleen maar gejuich en lof van de kinderen. Ik haalde er ook écht wel werkpunten voor mezelf uit. Het is vreemd hoe zaken die je erg belangrijk vindt in de klas, soms toch in de praktijk anders overkomen bij kinderen...
Het lijkt me zinvol om zo'n evaluatie meerdere keren per jaar te doen, en daarna met de kinderen te bespreken of ik aan mijn eigen aandachtspunten gewerkt heb.
Ideaal om er voor te zorgen dat ook de juf groeit. :-)

PS: Ik bedacht de stellingen niet zelf, maar vond ze op de site van http://www.vosabb.nl/ , waar ik overigens nog nooit van gehoord had, maar wel interessante dingen vond.

De ideale juf

Je moet de lat hoog leggen als juf. Niet alleen voor de kinderen. Daarom hield ik in mijn klas een kleine bevraging over de ideale juf. Lees vooral mee, er valt wat te leren.


De ideale juf

... is lief, spontaan, slim, eerlijk, behulpzaam, vriendelijk, streng maar rechtvaardig. 
Hupla, de lat al metéén op 2 meter, als u het mij vraagt.
... draagt mooie kleren.
... heeft geen lievelingetjes.  
Of: iedereen is het lievelingetje.
... kan goed werken met PowerPoint, gamet en heeft een blog en een iPad.
Ziedaar de digitale generatie.
 ... verzorgt me als ik gevallen ben en helpt altijd.  
Ontsmettingsmiddel is my middle name.
... geeft interessant en leuk les.
... vertelt vaak en spannend.
... houdt van ICT.
Check.
... is goed in wiskunde.
Ook check.
... is een meester.  
Ai, probleem...
... is altijd goed gezind en nooit kwaad.
Nooit is wel héél weinig hoor.
... trakteert met snoep.
Check.
... heeft een bananenboom.  
En check.
... is niet te oud.
En, ja hoor, check.

... bestaat niet.
Lap.

Heel veel dingen...

Het is drukdrukdruk.
Het einde van een intens, vermoeiend maar boeiend schooljaar is in zicht.
Voor mijn kinderen is ook een belangrijke mijlpaal op komst: het afstuderen van de basisschool en de grote stap naar het secundair onderwijs. We sturen hen niet zonder rugzakje op pad. Heel wat vaardigheden en kennis zitten erin, maar hopelijk dragen ze ook mooie herinneringen aan hun kindertijd bij ons op school met zich mee. Deze week dachten we daarover na. Samen gingen we op zoek naar 50 dingen die je moet gedaan hebben voor je van de basisschool afgaat. En dit is het resultaat!


Leuke aanvullingen zijn natuurlijk steeds welkom!

Kan elke leerling leren programmeren?

"Moet elke leerling kunnen programmeren?"
Dat was de titel van een bericht op Leesvoer van @BramFaems.
In een maatschappij waarin computers steeds centraler staan en menselijke taken en sociale contacten lijken over te nemen, is het misschien wel zinvol dat leerlingen, naast een basiskennis Frans, wiskunde of natuurkennis, ook hun eerste stappen zetten in het begrijpen van computertaal.

Ik sta als juf elke dag gewoon in de praktijk. Hoe interessant het discussiëren over de pro's en contra's van de bovenstaande stelling - sterk verdedigd door ICT-goeroes - ook is, ik ben meer een doener. Vandaar dat ik meer geïntrigeerd raakte door déze vragen:



"Kàn elke leerling leren programmeren?"
"Hoé kan elke leerling leren programmeren?"




Via een tweet ontdekte ik Hopscotch.
Deze Engelstalige app belooft dat iedereen kan programmeren, zelfs kinderen. En dat gratis en voor niks... installeren dus maar!
Tijdens een vrij moment zette ik twee willekeurige kinderen aan de iPad. Door een zelfgemaakte animatie liet ik hen kort zien wat je met de app kon. En toen ging ik verder met mijn eigen werk.

Een kwartiertje later zag ik in het voorbijgaan al een lange lijst Engelse commando's. Ik werd benieuwd en vroeg of ik al snel de primeur kreeg. Ik was onder de indruk. Zonder voorkennis, maar wel via samenwerken, uitproberen en weer corrigeren waren de twee erin geslaagd om één van de monsters van Hopscotch een huisje te laten tekenen. Een kwartier lang hadden ze overlegd over afstanden, kleuren, graden, en de volgorde van commando's.
Slechts een kwartier.

Programmeren lijkt dus kinderspel. En niet alleen voor jongens, maar ook meisjes lijken dit fantastisch te vinden. De Hopscotchventjes spreken duidelijk aan, en de mogelijkheden zijn eindeloos. Alles kan, als je maar een klein beetje fantasie en logisch denkvermogen hebt.
Daarom zet ik de app deze maand in bij de breinbrekeropdrachten. Snelle, rekenvaardige, maar ook gewoon geïnteresseerde kinderen kunnen de komende weken Hopscotch ontdekken.

Kennen jullie nog meer apps om te leren programmeren? Dan ben ik erg benieuwd.

Juf of iPad?

via @thebandb

104 leerzame apps en sites

En nog een recente publicatie van Mijn Kind Online en Kennisnet is '104 leerzame apps en sites'.
Sinds hier een iPad in huis is, zijn we steeds op zoek naar zinvolle apps. Door de publicatie bladerend zie ik dat we al veel van de applicaties die een vermelding krijgen, geïnstalleerd hebben. Twitter en RSS zijn hiervoor maar weer eens onschatbare bronnen gebleken. Maar de publicatie, die je trouwens weer kunt downloaden of bestellen, biedt ook info over hoe kinderen media gebruiken, en geeft tips over hoe je apps kan beoordelen op hun kwaliteit. Toch nog eens goed lezen dus.

Ben je op zoek naar leuke apps, gratis of afgeprijsd of reviews hierover, check dan zeker ook de website van @SusanSpekschoor. Op haar nieuwe eigen site verzamelt ze bakken informatie over apps, yurls en e-books. Echt de moeite!
Leerkrachten vinden trouwens zeker hun gading in het gratis e-book van @meesterkurt, 'Apps! Apps! Apps!'. Daarin bespreekt hij kort een reeks apps die zinvol kunnen ingezet worden in de dagelijkse lespraktijk.

Enfin, mijn kleuterzoon komt de komende maanden geen appje tekort, dat is duidelijk. Maar hoe zit het voor mijn iets oudere zonen? Ik heb de afgelopen tijd ervaren dat goede apps tot 8 jaar prima te vinden zijn, maar dat het moeilijker is voor 10-plussers. Veel verder dan Minecraft, enkele techniek- en logicagames zoals Cut the rope en Adrift, en de animatie-app van PowToon kom ik niet.
Zou er dus nog een vervolg komen op '104 leerzame apps en sites'?

Handboek Goed Doen 2.0

Ondertussen is het bijna een jaar geleden dat het fijne boek 'Sociale media op de basisschool' van Mijn Kind Online verscheen. Het handjevol mensen dat het nu nog niet gedownload of besteld heeft, moet er nu toch echt dringend werk van gaan maken, want het is een standaardwerk geworden wat betreft ICT en onderwijs.

En MKO heeft niet stilgezeten. Enkele dagen geleden lanceerde de stichting, samen met stichting Kennisnet, een nieuw boek over sociale media in het secundair onderwijs.
'Handboek Goed Doen 2.0' laat zien hoe leerlingen een goed doel kunnen steunen door het inzetten van sociale media. Je krijgt opnieuw de keuze om het boek te downloaden of de luxe editie thuis te ontvangen. 

Ik was zelf te nieuwsgierig en heb het boek dan maar snel gedownload. En het ziet er opnieuw prachtig uit! Centraal staan enkele leerlingen, klassen en scholen uit het Nederlandse voortgezet onderwijs. Samen hebben ze enthousiast en gemotiveerd een plan uitgewerkt om via sociale media anderen te helpen. Die 'anderen' zijn heel divers, van vluchtelingen die geholpen worden bij een tentoonstelling over de betekenis van vluchten tot lokale ondernemers die geadviseerd worden over de inzet van sociale media.
Alle projecten hebben iets gemeenschappelijks, want ze gaan er allemaal van uit dat leerlingen beschikken over heel wat ICT-talenten. Door deze goed in te zetten en te begeleiden, leren de leerlingen via sociale media samenwerken en ontdekken ze dat ze heel wat kunnen bereiken, met en voor elkaar.
Bovendien is 'Handboek Goed Doen 2.0' niet alleen een 'lees'-boek, maar ook een 'doe'-boek. Je vindt er stappenplannen, tools en werkbladen om zelf aan de slag te gaan met sociale media.

Je kan het boek downloaden of bestellen via de website van Mijn Kind Online, die trouwens ook zéér de moeite is - en schoon foto's...! :-)

Egyptisch vermenigvuldigen

In navolging van het Japans vermenigvuldigen, proberen we het ook op z'n Egyptisch. Al rekenend de wereld rond, bij wijze van spreken.

Ik vond hierover bij Somplex 6de leerjaar een werkblaadje. Met de uitleg én dit YT-filmpje zou het moeten lukken...

If books came after games...

Kinderen en boeken... dat is niet altijd een vanzelfsprekende combinatie.
Op onze school doen we al jaren ons best om de kinderen graag en veel te laten lezen. Om het lezen nog meer te motiveren werken we de komende maanden op schoolniveau aan een groot leesproject. Iedereen is er dus volledig van overtuigd dat boeken je uren leesplezier kunnen bezorgen, dat er niets gaat boven de geur van een écht boek en dat fantasie en leergierigheid geprikkeld worden bij hen die regelmatig lezen. Zoveel kansen en mogelijkheden, en dat - volgens sommigen - in tegenstelling tot computergames, waar kinderen over het algemeen wél verzot op zijn.

Maar wat als boeken pas zouden uitgevonden zijn NA computers en games? Wat zouden we dan van boeken vinden?